کارگردان:بهمن قبادی

بازیگران: نگار شقاقی . اشکان کوشا نژاد. حامد بهداد

برنده دو جایزه بین المللی

 محصول سال 2009

فیلم به کارگردانی بهمن قبادی است همان کسی که لاکپشتها هم پرواز می کنند را ساخته . این فیلم در مورد موسیقی زیرزمینی ایران است و قطعا فیلمی با چنین موضوعی با چالشهایی روبرو خواهد شد که که شد و نتوانسنت مجوز بگیرد درست همانند ناکامی نابغه های موسیقی ای که در فیلم نشان میدهد.

فیلم به مشکلات جوانان در راه هنر میپردازد و تاکید بسیاری روی این مشکلات دارد. و بیشتر به نظر من سعی در اثبات این دو جمله دارد"اینجا نمیشه هر چیزی بگی"(نگار) و "اینجا هیچ کاری نمیشه کرد، تو این مملکت فایده ای نداره"(اشکان).و تاکید بسیاری روی این مشکلات دارد.فیلم بسیار لحن صریحی داره و به صراحت قصد بیان حرفش رو داره. که یه کم شاید آزاردهنده است. چون به نظرم همینطوری هم میشه این شعارها رو داد . چیزی که پره تو این مملکت شعاره. در فیلم کاملا مشخصه که تمام مشکلات از طرف دولته و باید به پای این دولت افتاد تا واست یه کاری کنن چرا که وقتی حامد بهداد رو گرفتن و بردنش آگاهی و اشکان داره از گوشه در بهش نگاه میکنه. میبینیم  که بعد ازپایان التماس و زاری نادر نمای پرچم ایران رو میبینیم که مشخصا و صراحتا داره میگه که این مشکلات چیزی جز این مملکت نیست. چرا که وقتی که نادر متوجه میشه که دیوید جاعل رو گرفتن از همه چیز نا امید میشه چون دیگه هیچ راه دیگه ای نمونده .و تمام امیدشون برا رفتن به خارج از کشور نابود میشه.

در فیلم شاهد حضور هیچکس هستیم که گویا دیلوگهاش رو خودش گفته و در زمان کوتاه سعی کرده رپ فارسی رو معرفی کنه.و بعدش هم شاهد یکی از آهنگهای معروف هیچکس هشتیم که خالی از لطف نیست.

اما بهداد که یک طرف فیلم و بقیه طرف دیگر. با توجه اینکه فیلم بازیگر حرفه ای نداره وجود بهداد بیشتر به چشم میاد . لحن تند و سرعت سرسام اور بهداد بسیار شگفت انگیزه و کاملا تریپش با تریپ بقیه تو این فیلم متفاوته او بسیار سریع و بدون مکس تمام حرفهاش را میگه حتی لحظه ای هم که داره دعوا میگیره و فقط یک جا این سرعت کم میشه و آن هم زمانی است که داره می خونه.البته بازی زیبای بهداد زمانی که متوجه گیرفتادن دیوید جاعل میشه  بسیار عالیه و خیلی قشنگ اون شک زدگی رو نشون میده و ای کاش تو فیلم بیشتر به این قدرتهای بازیگریش پرداخته میشد تا قدرت حرف زدنش. 

با همه ی اینها این فیلم مشکلات بخش بزرگی از جوانان ایران را نشان میدهد که در نهایت منجر به یک تراژدی میشه تراژدی ای که همه ما خودمون رو تو اون احساس میکنیم.

پایان

  هادی آغنده